تبليغاتX
تنها بودن را دوست دارم زیرا خدا تنهاست -

یک روز

    شاید یک روز

               که آفتاب

                 گیسوی نقره ای دماوند پیر را نوازش میکند

در یک غریو

        تندر بارانی

                 یک نسیم نوازشگر بهار

یک روزشاید

   همراه پروازپرستوی عاشقی

                         لبخند

                                به سرزمین سوخته من بازگردد

یک روز

 شاید

  امید کوبه دررا بفشاردو

                       سپیدی ها

                                 تمامی این سیاهی ها را پر کند

آن روز بر مردگان نیز

                  سیاه نخواهم پوشید

                                  حتی بر عزیزترینشان

اما

     کجاست لبخند ...

                    کجاست سپیدی...

                                  کجاست...

+ نوشته شده در  ساعت 3 بعد از ظهر  توسط مهدی  |